บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 11 (6月 9日)
เมื่อวานเหตุการณ์สงบมากเสียจนข้าไม่มีเรื่องราวใด ๆ ให้บันทึกเก็บ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะความเกียจคร้านของข้าเองก็เป็นได้กระมัง…
เช้าวันนี้ คุณมาเอดะ โทชิโร่มาปลุกข้าแต่เช้าตรู่ แนะว่าเมื่อคืนฝนตก เช้านี้อากาศเย็นสบายดีจึงชวนไปสูดอากาศด้วยกันที่สวน แม้ข้าจะยังงัวเงีย แต่ก็ยอมลุกจากฟูก ออกไปเดินเล่นด้วยกัน
ข้าไม่ใคร่จะเห็นบรรยากาศยามเช้าในเรือนบ่อยเท่าไรนัก แต่ดูแม่ทัพนายกองของข้าหลายคนจะตื่นเช้ากันพอควร คุณยามัมบะกิริกำลังซ้อมดาบอยู่ คุณนาคิกิทสึเนะกับคุณอิมะโนะสึรุงิดูแลม้ากันอยู่ที่โรงเลี้ยง ส่วนคุณอาคิตะกับคุณมิดาเระ โทชิโร่ เดินเล่นกันอยู่ในทุ่งนา
อา...บางทีข้าก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าแดดยามเช้าออกจะแรงไปสักนิด
หลังจากทักทายแมวจร มิรินกับคุโระที่แวะมาหา (โอ๊ะ ดูเหมือนว่าเมื่อคืน เจ้าเหมียวมิมิจะมาทิ้งของขวัญไว้ให้ด้วย) ข้าก็แวะไปที่โรงครัว ทักทายเหล่าทหารตัวน้อยน่าเอ็นดูที่กำลังทานมื้อเช้ากันอยู่ ก่อนจะแวะไปหาคุณช่างตีดาบ แม้จะลองเปลี่ยนวิธีเจรจา เพิ่มทรัพยากรที่จะตีดาบใหม่ให้ และขอให้เรียกนายกองใหม่ คุณช่างก็ยังยืนยันว่า หนึ่งชั่วโมงครึ่ง
...ก็ได้ค่ะ
ข้ากลับเข้ามาที่เรือน ทานมื้อเช้าร่วมกับทุกคน คุณมุตสึโนะคามิมาเสียเวลาข้าวเกือบหมด โชคดีที่อาหารยังเหลือเพียงพอให้นายกองร่างใหญ่ได้รองท้องก่อนจะออกลาดตระเวนเช้า ทัพหลักในบังคับบัญชาของคุณยามัมบะกิริวางแผนไว้ว่าจะไปสำรวจเส้นทางเก่าอีกครั้ง จากนั้นจะไปสำรวจเส้นทางใหม่อีกทาง ในขณะที่คุณฮาจิสุกะขอนำนายกองเด็ก ๆ ไปสำรวจเส้นทางเก่าอีกเส้น และจะไปหาทรัพยากรมาให้ด้วย
ข้าออกไปส่งทัพหลักลาดตระเวนเช่นเคย หลังจากดูจนอะไร ๆ เรียบร้อยแล้ว ข้าก็กลับไปนั่งเล่นพูดคุยกับคุณคะชู คิโยมิทสึ และช่วยทาเล็บให้เขาตามที่ขอ แม้ข้าจะงก ๆ เงิ่น ๆ แต่คุณคะชูก็คอยให้คำแนะนำเรื่อย ๆ จากนั้นก็ฟังเรื่องเล่าต่าง ๆ จากคุณคะเซ็น
เวลาผ่านไปจนล่วงสาย ทัพหนึ่งก็กลับมาถึงเรือน ทุกคนมานั่งเล่นพักผ่อนดื่มชากันดูสบายใจมากขึ้น
คุณยามัมบะกิริรายงานว่าในเส้นทางใหม่ ทุกคนยังไม่ชินกับศัตรูนัก เลยทำให้ผลยังไม่เป็นไปตามคาด แต่ข้าก็คิดเสียว่าเพราะทุกคนยังไม่ชินพื้นที่กระมัง
ขณะกำลังพักผ่อนอยู่กับคุณยามัมบะกิริ คุณมิดาเระก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามาแจ้งว่า ห้องว่างที่ใช้เก็บดาบเลียนแบบของเรือนนั้นเต็มจนล้นแล้ว และตอนนี้คุณโกโคไทที่เอาดาบเล่มใหม่ไปเก็บก็โดนกองดาบถล่มทับ ทำเอาข้าต้องรีบวิ่งตามไปดู แต่คุณยามัมบะกิริดูจะไม่ค่อยชอบใจห้องนั้นเท่าไรนักจึงขอไม่ตามไป
เมื่อมาถึงหน้าห้องเก็บดาบ ก็พบว่าพวกคุณฮาจิสุกะมาช่วยคุณโกโคไทแล้ว ข้ารีบตรงเข้าไปกอดปลอบเขา แทบจะน้ำตาไหลด้วยความดีใจที่เขาไม่เป็นไร ในขณะที่พวกคุณยะเก็น โทชิโร่ช่วยกันเก็บดาบที่หล่นกระจัดกระจาย
คุณคะเซ็นบอกให้ข้าเอาดาบที่ไม่ใช้ไปทุบหลอมเป็นทรัพยากรเสียบ้าง เพื่อให้ได้มีที่เก็บดาบใหม่ ๆ แม้ข้าจะนึกเสียดายแต่ก็จำต้องยอมตามนั้น เพราะขืนปล่อยดาบล้นห้องเก็บแบบนี้ต่อไป คงมีคนได้รับบาดเจ็บอีกแน่
ข้าพาคุณโกโคไทไปทำแผล แล้วจากนั้นจึงหอบดาบที่ไม่ใช้ไปหาคุณช่างตีดาบ ขอให้ช่วยหลอมทุบเป็นทรัพยากรให้ พอดีกับที่คุณช่างตีดาบรายงานข้ามาว่า ตีใหม่เสร็จแล้ว แต่ไม่มีนายกองคนใดที่จะว่างเดินทางมาเลย นอกจากเจ้าทานุกิที่มาแสร้งว่าเป็นคุณมุตสึโนะคามิเพื่อจะขอเหล้า
ข้าแวะกลับเรือนไปขอเหล้ามาให้เจ้าทานุกิ ไม่ได้นึกรังเกียจมันนักหรอก แต่ว่าก็ขออย่าให้มันกลับมารบกวนอีก เพราะคุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะเคยรายงานว่าพวกทานุกิมาแกล้งแมวจรของข้า และลูกเสือของคุณโกโคไทด้วย
พวกเราทานมื้อเที่ยงร่วมกัน แล้วจากนั้นการลาดตระเวนบ่ายก็เริ่มต้นขึ้น
ข้าใช้เวลายามบ่าย คุยเล่นกับคุณไอเซ็น คุนิโทชิ เดินเล่นกับคุณฮาจิสุกะ โคเท็ตสึ หรือไม่ก็เล่นกับลูกเสือของคุณโกโคไท นั่งมองการฝึกซ้อมของนายกองคนอื่น ๆ
ทัพหนึ่งกลับมาถึงเรือนในยามบ่ายคล้อย หลังจากหายไปนานหลายชั่วโมง ครั้งแรกที่เห็นข้าอดคิดไม่ได้ว่าคุณยามัมบะกิริดูแข็งแกร่งขึ้นอย่างน่าแปลกใจ
อ๊ะ พวกเขาพานายกองคนใหม่กลับมาด้วยล่ะ!
ดูเหมือนคุณคะชูจะรู้จักคน ๆ นั้นด้วย ชื่อของเขาคือ ‘ยามาโตะโนะคามิ ยาสึซาดะ’ ...อืมม ดูน่าจะคุยกับข้ารู้เรื่อง ฮะ ๆ
ข้าเชิญทุกคนเข้ามาพัก ขอให้คนช่วยเตรียมห้องในคุณยามาโตะโนะคามิ และช่วยกันกับคุณอาคิตะ โทชิโร่ และคุณยะเก็น โทชิโร่ ทำแผลให้เหล่านายทหารน้อย ๆ ที่บาดเจ็บกลับมา โชคดีนักที่พวกเขาไม่จากข้าไป
คุณยามัมบะกิริหายตัวไปจากเรือนในช่วงบ่ายนั้นหลังจากพักจนหายเหนื่อยดีแล้ว ข้าอดเป็นห่วงไม่ได้จึงแอบตามไปดู และพบว่าที่แท้เขาขนเอาดาบเลียนแบบที่ล้นอยู่เต็มห้องไปหาคุณช่างตีดาบ เหมือนจะให้ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ดาบของเขา
พอเขาเหลือบเห็นข้า ก็หันมาดุนิดหน่อยที่แอบตามมาทั้งที่ไม่ได้รับอนุญาต...ก็ข้าเป็นห่วงนี่นา
แต่กระนั้น พวกเราก็ใช้เวลานั่งคุยกันในหลาย ๆ เรื่องอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทำให้ข้าได้รู้เรื่องสภาพการณ์ในสนามรบอีกมากเลย
หลังจากได้รับดาบที่ซ่อมแซมใหม่เรียบร้อย คุณยามัมบะกิริก็ขอนำทัพออกลาดตระเวนเส้นทางเอโดะอีกครั้ง เมื่อทัพหนึ่งออกไปไม่นาน คุณฮาจิสุกะเองก็ขอลาดตระเวนเส้นทางอุทสึโนะมิยะด้วยเช่นกัน หากแต่ข้าขอให้เขาช่วยรอทัพแรกกลับมาถึงก่อน
ไม่นานนัก ทัพของคุณยามัมบะกิริก็กลับมาถึงเรือน พร้อมกับพานายกองคนใหม่ คุณ ‘นามะซึโอะ โทชิโร่’ กลับมาด้วย ดูเหมือนเขาจะยังมีแรงพร้อมรบพอดีเลยขอเดินทางตามทัพสองไป ข้าจึงมอบหมายให้เขาดูแลนายทหารราบแปดกองที่เดินทางมาถึงหลายวันแล้ว
ทัพสองหายออกไปพักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาถึงเรือนด้วยท่าทางเคร่งเครียด คุณฮาจิสุกะขอให้ข้าเรียกประชุมพลทันที แม้จะแปลกใจ แต่ข้าก็ยอมทำตามนั้น
และในห้องประชุมนั้น ที่พวกเราได้ทราบข่าวร้าย...เพราะทัพสองได้ไปเห็นฟ้าคะนองอันเป็นสัญญาณของอสูรเคบิอิชิเข้าในเส้นทางอุทสึโนะมิยะ
ข่าวนี้ทำข้านึกกลัว ไม่คิดจะส่งพวกเขากลับไปยังเส้นทางนั้นอีกเลยจนกว่าจะถึงเวลา
เหตุการณ์หลังจากนั้นสงบเงียบดี แม้ว่านายกองบางคนจะบ่นเสียดายที่ไม่ได้ไปลิ้มลองฝีมือของเคบิอิชิก็ตาม แต่ทุกคนก็ใช้เวลาช่วงเย็นและหัวค่ำหมดไปกับการฝึกซ้อม ทำงาน เล่นสนุกกัน หรืออิ่มเอมกับบรรยากาศในเรือน
ข้าจิบชากับคุณฮาจิสุกะบ้าง เรียนรู้เรื่องต่าง ๆ จากคุณภูติจิ้งจอกและคุณคะเซ็นบ้าง แปรงขนให้คุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะบ้าง ไม่เช่นนั้นก็นั่งมองเหล่านายกองตัวน้อยวิ่งไล่จับกับแมวจรจนโดนคุณยามัมบะกิริที่กำลังซ้อมดาบกับคุณยะเก็น โทชิโร่ดุ ตอนเย็นก็ไปเป็นลูกมือคุณโฮริคาวะทำมื้อเย็น และทานอาหารร่วมกันกับทุกคน
หลังจากนั่งพักผ่อน เข้าประชุมและพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านมาตลอดทั้งวันแล้ว พวกเราจึงแยกย้ายกันเข้านอน
วันนี้นับเป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่งเลยล่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น