วันพุธที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2558

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (5)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 5 (6 3)

เช้านี้ข้าตื่นมาพร้อมความเหน็ดเหนื่อยอย่างหนัก อาจจะเพราะเรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นเมื่อคืน หรืออาจจะเพราะฝันอันยาวนานก็เป็นได้

กว่าข้าจะลุกจากฟูกได้ก็ล่วงสาย หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยก็รีบตรงไปที่ห้องประชุม ดูเหมือนทุกคนจะมารออยู่แล้ว หลังจากจัดแจงทัพเรียบร้อย ทัพสองก็ออกสำรวจ ส่วนทัพแรกก็ออกลาดตระเวนตามปกติ โดยครั้งนี้คุณยามัมบะกิริรายงานเกี่ยวกับพื้นที่ใหม่ที่จะไปลาดตระเวน จึงอาจจะไปนานสักเล็กน้อย

ระหว่างที่รอคอย ข้าออกไปหาคุณช่างตีดาบให้ช่วยตีดาบใหม่ให้ และเรียกนายกองคนใหม่กลับมาให้ด้วย เขานัดเวลาข้าหนึ่งชั่วโมงครึ่งเช่นเคย อืม...

ข้ากลับมาที่เรือน นั่งเล่นกับแมวจร พูดคุยกับคุณภูติจิ้งจอกรอจนกระทั่งทัพหนึ่งกลับมา พวกเขาพานายกองคนใหม่กลับมาด้วย นามของเขาคือ ‘โกโคไท’ อ๊ะ...มาพร้อมลูกเสือขาวน่ารักห้าตัวแน่ะ! ดูเหมือนเจ้าพวกตัวเล็กจะเชื่องพอให้ข้าเล่นด้วยได้อีกต่างหาก

ไม่นานจากนั้น ทัพสองก็กลับมาถึงเรือนพร้อมกับทรัพยากรจำนวนหนึ่ง ทุกคนดูเหน็ดเหนื่อยพอดี และโชคดีที่ถึงเวลาอาหารกลางวัน

หลังจากรับประทานอาหารกันเรียบร้อย นายกองทัพหนึ่งต่างก็ชวนกันไปฝึกฝนทำงาน คุณยามัมบะกิริกับคุณนาคิกิทสึเนะและจิ้งจอกน้อยเลือกซ้อมดาบ คุณซาโยะ ซามอนจิและคุณมาเอดะ โทชิโร่ไปที่โรงเลี้ยงมา ในขณะที่คุณมุตสึโนะคามิและคุณโฮริคาวะ คุนิฮิโระไปทำงานที่คันนา

เมื่อเห็นว่าทุกคนดูสนุกสนานกันดีแล้ว ข้าก็ออกไปหาคุณช่างตีดาบอีกครั้ง แต่ปรากฏว่าครั้งนี้ไม่มีนายกองคนใหม่มา จึงมีเพียงแค่ช่วยซ่อมแซมดาบให้คุณนาคิกิทสึเนะเท่านั้น

เมื่อบ่ายคล้อย หลังจากฝึกซ้อมและทำงานเรียบร้อย ทัพหนึ่งก็ออกลาดตระเวนอีกครั้ง ในขณะที่ทัพสองเองก็ออกสำรวจหาทรัพยากรเพิ่มให้คุณช่างตีดาบด้วย

หลังจากทัพหนึ่งกลับมาถึงเรือน เหตุการณ์ทุกอย่างก็ดูจะปกติสุขดีจนตกเย็น แม้ทัพสองจะยังไม่กลับมา แต่ก็ส่งม้าเร็วมารายงานแล้วว่าจะลองค้างแรมกันดูสักคืน ดังนั้นตัวข้าก็ไม่มีอะไรให้ขัด

เมื่อตกค่ำ ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ข้าก็บอกลาทุกคนเช่นเคย ก่อนจะพากันแยกย้ายกลับห้องพักของตนไป

วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2558

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (4)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 4 (6 2)

บางสิ่งบางอย่างดลใจให้ข้าหอบหิ้ววัตถุดิบออกจากเรือนไปหาคุณช่างตีดาบทันทีหลังจากทานมื้อเช้าและให้อาหารแมวจรเสร็จ เป็นอีกครั้งที่เขานัดเวลาข้าเอาไว้ให้กลับมาในอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งให้หลัง

ข้าสงสัยนักว่า เหตุใดเขาไม่ลองใช้เวลาให้มากขึ้นสักอีกสักนิดเพื่อหานายกองเก่ง ๆ ให้ข้าบ้าง…

เมื่อกลับมาถึงเรือน ข่าวร้ายก็มาเยือนแต่เช้า หน่วยเฝ้าระวังจากหอสังเกตการณ์แจ้งข่าวมาว่ามีกองกำลังย่อยของอสูรบุกมาอีกครั้ง ทำให้ทุกคนต้องรีบเตรียมตัวออกรบ

ข้าส่งพวกเขาออกรบ และรอคอยเช่นทุกวัน ความกังวลข้าลดน้อยลงไปมากพอควร อาจจะเพราะเริ่มเคยชินกับกิจวัตรเช่นนี้แล้วก็เป็นได้ และข้ามั่นใจว่าพวกเขาทุกคนจะต้องปลอดภัย

ทุกคนกลับมาถึงเรือนอย่างปลอดภัยในเวลาไม่นานนักพร้อมกับดาบเล่มหนึ่ง แต่ไร้เจ้าของ

คุณยามัมบะกิริบอกว่านายกองที่เข้ามาสมทบกลับกลายเป็นร่างจำแลงของทานุกิที่เหมือนกับคุณอิมะโนะสึรุงิ มันฝากดาบเอาไว้ให้ และแนะนำให้นำไปบดเป็นทรัพยากรแก่คุณช่างตีดาบให้การตีดาบเล่มใหม่ ข้าจึงทำตามนั้น

เมื่อแวะไปหาคุณช่างตีดาบอีกครั้งเมื่อถึงเวลาที่นัดไว้ ข้าก็ได้พบกับนายกองคนใหม่ที่มารออยู่แล้ว เขามีชื่อว่า ‘คะเซ็น คาเนะซาดะ’

พวกเรากลับไปที่เรือน และเริ่มประชุมกันอีกครั้ง

มีข่าวดีจากหอสังเกตการณ์ว่ามีกองกำลังย่อยมาถึงใหม่ เป็นทหารม้าเกราะเบาสวมกำไลลูกแก้วเขียวสิบแปดกอง ทหารราบเกราะเบาสวมกำไลลูกแก้วสีทองทั้งหมดสิบกอง ทหารม้าสวมเกราะเบากำไลสีเงินอีกสิบกอง และทหารราบเกราะเบาสวมกำไลลูกแก้วเขียวอีกแปดกอง

คุณภูติจิ้งจอกแนะนำให้ส่งหนึ่งทัพออกสำรวจเส้นทางหาทรัพยากรเพิ่ม คุณคะเซ็น คุณยะเก็น โทชิโร่ และคุณอิมะโนะสึรุงิจึงอาสารับหน้าที่นี้

พวกเรารอจนกระทั่งกำลังเสริมมาถึง และจัดทัพสองออกค้นหาทรัพยากรทันที

ส่วนแม่ทัพนายกองของทัพแรกเองก็ตัดสินใจจะออกลาดตระเวนอีกครั้ง วันนี้คุณนาคิกิทสึเนะและคุณไอเซ็น คุนิโทชิทำผลงานได้ดีทีเดียว รวมถึงพานายกองคนใหม่ คุณ ‘ซาโยะ ซามอนจิ’ กลับมาด้วย

โอ และเป็นอีกครั้งที่พวกเขาพบทานุกิ ...ไม่สิ สองครั้งต่างหาก คุณอาคิตะ โทชิโร่เล่าให้ข้าฟังว่าครั้งแรกมันใช้ร่างจำแลงของคุณไอเซ็น และครั้งที่สองเป็นคุณยะเก็น โทชิโร่

แต่ก็ได้ดาบไร้เจ้าของไปเป็นทรัพยากรอีกถึงสองเล่ม แม้ออกจะน่าเสียดายที่ไม่มีนายกองใหม่สี่คนแทนที่จะเป็นคนเดียวก็ตาม…

ทัพสองที่ออกสำรวจหาทรัพยากรส่งข่าวกลับมาว่า ไม่ได้ทรัพยากรใหม่ ๆ เช่นที่หวัง แต่ก็จะเดินทางต่ออีกสักพัก ข้าจึงขอให้คุณซาโยะ ซามอนจิตามไปสมทบพร้อมกองทหารราบสวมกำไลลูกแก้วสีเขียวทั้งแปดกอง

ส่วนทัพแรกนั้น ข้าขอให้พวกเราพักผ่อนก่อนสักระยะ แล้วค่อยออกลาดตระเวนอีกครั้ง

ส่วนตัวข้า ใช้เวลาช่วงว่าง ๆ นี้ออกไปหาคุณช่างตีดาบ ขอให้ช่วยตีดาบให้อีกสองเล่ม และเรียกนายกองให้อีกสองคน เขาบอกข้าว่าจะตีดาบอุจิคาตานะให้หนึ่งเล่ม และวากิซาชิอีกหนึ่งเล่ม และนัดเวลาไว้สองครั้ง

ข้ากลับมารอที่เรือน พูดคุยเล่นกับเหล่าแม่ทัพนายกองและทหารสวมกำไลลูกแก้วท่าทางน่าเอ็นดูทั้งหลาย และให้อาหารแมวจรของข้า

ทัพสองที่ออกสำรวจกลับมามือเปล่าอีกครั้ง แม้จะน่าเสียดาย แต่ข้าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ข้าเชิญพวกเขามานั่งเล่นจิบชา ใช้เวลาพักผ่อนเสียบ้าง แล้วจะไปออกสำรวจอีกครั้งก็ไม่สาย

เมื่อถึงเวลานัดครั้งแรก ข้าออกไปรับดาบวากิซาชิและนายกองคนใหม่ คุณ ‘โฮริคาวะ คุนิฮิโระ’ แล้วพวกเราเลยตัดสินใจจะรอนายกองคนใหม่ที่กำลังเดินทางมาด้วยกัน อ๊ะ...แต่เหมือนตาฝาดเลย นายกองคนใหม่ที่ว่า...คือคุณยามัมบะกิริ?

อ้อ...คุณยามัมบะกิริถูกคุณช่างตีดาบเรียกมา เพื่อจะตีดาบใหม่ให้แกร่งขึ้นนี่เอง แต่ว่า ข้าก็รู้สึกนะว่าช่วงนี้คุณยามัมบะกิริดูแข็งแกร่งขึ้นมาก

เมื่อดาบของคุณยามัมบะกิริเสร็จเรียบร้อย พวกเราก็กลับเรือนพร้อมกันสามคนเพื่อไปรอมื้อเย็นและเตรียมห้องให้คุณโฮริคาวะ คุนิฮิโระ

แต่ก่อนหน้าที่จะได้ทานมื้อเย็นที่ยังเตรียมไม่เสร็จ ทัพหนึ่งก็ขอออกลาดตระเวนอีกครั้ง และในเมื่ออาหารยังไม่เรียบร้อย ตอนนี้ทุกคนก็ดูไม่มีอะไรทำ ข้าจึงปล่อยให้พวกเขาไป

ไม่นานนักพวกเขาก็กลับมา พร้อมกับเรื่องเล่าทานุกิอีกครั้ง...ครั้งนี้มันก็เป็นคุณอิมะโนะสึรุงิอีกแล้ว

ข้าได้แต่ถอนหายใจยิ้ม ๆ แล้วรับดาบไปเก็บไว้เผื่อยามจำเป็น

ตกค่ำหลังมื้อเย็น ทัพหนึ่งตัดสินใจออกลาดตระเวนอีกครั้ง ในขณะที่ทัพสองเองก็ขอออกสำรวจอีกครั้งด้วย ข้ายอมให้พวกเขาออกไป และเตรียมโน่นนี่รอคอยการกลับมา

ทัพหนึ่งกลับมาถึงเรือนพร้อมกับนายกองคนใหม่ที่ดูราวกับ...สาวน้อย? หากแต่เมื่อทักทายปราศรัยกันจริงจังแล้ว ข้าจึงพบว่าเขาเป็นเด็กหนุ่ม นาม ‘มิดาเระ โทชิโร่’ และไม่นานจากนั้น ทัพสองก็กลับมาถึงพร้อมกับได้ทรัพยากรถ่านหินและศิลาจำนวนหนึ่ง

วันนี้ทุกคนเหนื่อยกันมามากแล้ว ข้าเองก็เช่นกัน

หลังจากล่ำลาและกล่าวราตรีสวัสดิ์กันเรียบร้อย ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอนไป

วันพฤหัสบดีที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2558

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (3)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 3 (6 1)

วันนี้หลังจากใช้เวลาส่วนตัวของตน (นอน) เต็มที่แล้ว ข้าก็ลุกขึ้นมาทานมื้อเที่ยงและแวะไปเยี่ยมเหล่าแม่ทัพนายกอง

คุณยามัมบะกิริแจ้งแก่ข้าว่าวันนี้ต้องเตรียมออกรบในยามบ่าย ข้าเกร็งนิด ๆ เพราะตั้งตัวไม่ทัน แต่ทุกคนก็ยังให้เวลาข้าในการตัดสินใจ

พวกเราจัดทัพอย่างรีบด่วน โชคดีนักที่ทุกคนเตรียมพร้อมอยู่แล้วจึงทำอะไรได้รวดเร็วและพร้อมเดินทางทันที

ข้าเฝ้ามองการรบอยู่ห่าง ๆ เช่นเคย

ไม่นานนัก กองทัพก็กลับมาที่เรือน พร้อมกับพานายกองคนใหม่และทหารราบอีกแปดกองกลับมาด้วย

เขาแนะนำตัวว่าชื่อ 'อากิตะ โทชิโร่' ยังดูเป็นเด็กชายไร้เดียงสาน่าเอ็นดูเหลือเกิน

เหตุการณ์สงบลงมากแล้ว

ข้าใช้เวลายามบ่ายหมดไปกับการนั่งดื่มชากับคุณภูตจิ้งจอกประจำเรือนและคุณไอเซ็น คุนิโทชิ พลางนั่งมองคุณยามัมบะกิริและคุณนาคิกิทสึเนะฝึกซ้อมดาบกัน ขณะที่คุณมาเอดะชวนคุณอาคิตะไปที่โรงเลี้ยงม้า

เวลายามบ่ายในเรือนดำเนินไปเช่นนี้ จวบจนกระทั่งมื้อเย็นเสร็จสิ้น ทุกคนอิ่มหนำเรียบร้อย พร้อมที่จะไปดื่มด่ำกับเวลาส่วนตัวในตอนค่ำ ทว่าเสียงจากหอสังเกตการณ์ก็ดังเตือนขึ้น เรียกให้ทุกคนต้องกลับไปเตรียมตัวออกรบ

กองทัพเรียบร้อยในเวลาไม่นาน และทุกคนก็ออกสู่สนามรบอีกครั้ง

ครั้งนี้พวกเขาหายหน้าไปนานผิดปกติ ทำเอาข้าเป็นห่วงแทบแย่

แต่ในที่สุด ก็มีคนที่ควบม้านำกองกำลังย่อยกลับมา ข้าพยายามมองว่าเขาเป็นใคร จนกระทั่งเขามาถึงหน้าข้า และแนะนำตัวว่าเขาคือ 'ยะเก็น โทชิโร่' เป็นนายกองคนใหม่ที่มาร่วมกับกองทัพข้า คุณยามัมบะกิริส่งเขากลับมาก่อนเพื่อแจ้งข่าวว่าตอนนี้ทัพใหญ่พบกองกำลังศัตรูที่อยู่ไกลออกไปอีก จึงตัดสินใจไล่ตามไปเพื่อกำราบให้เรียบร้อย

ข้าตัดสินใจออกไปหาคุณช่างตีดาบที่เรือนแยก เพื่อขอให้คุณช่างตีดาบช่วยตีดาบใหม่อีกเล่ม และเรียกนายกองมาให้ข้าเพิ่มอีกสักคน เขานัดเวลาข้าไว้ในอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งให้หลัง ข้าจึงได้แต่กลับเรือนมารอคอยด้วยใจจดจ่อ

จนในที่สุดทุกคนก็กลับมาถึงเรือนโดยสวัสดิภาพ และพานายกองคนใหม่ที่มาสมทบระหว่างทางกลับมาอีกคน เขาคือคุณ 'อิมะโนะสึรุงิ'

พวกเราเข้าประชุมกันอีกครั้ง คุณยามัมบะกิริในฐานะแม่ทัพรายงานผลการรบ ดูเหมือนว่าวันนี้ทุกคนจะทำได้ดี โดยเฉพาะคุณนาคิกิทสึเนะ และคุณยามัมบะเองด้วย ตามที่คุณมาเอดะบอกมา

ข้าขอให้คุณภูติจิ้งจอกช่วยจัดการเรื่องห้องพักให้แก่คุณยะเก็นและคุณอิมะโนะสึรุงิ รวมถึงให้ช่วยเตรียมห้องเผื่อให้แก่นายกองอีกท่านที่กำลังมา ก่อนจะออกไปที่เรือนช่างตีดาบอีกครั้ง

ปรากฏว่านายกองคนใหม่ที่ได้มาคือคุณ 'มุตสึโนะคามิ โยชิยูกิ' เป็นชายหนุ่มร่างใหญ่ท่าทางพึ่งพาได้

ข้ารีบพาคุณมุตสึโนะคามิกลับเรือน จัดแจงหาข้าวปลาให้ทานและพูดคุยกันอีกนิดหน่อยก่อนจะพาเขาไปที่ห้องพัก

ระหว่างทางกลับห้อง ข้าแวะไปกล่าวราตรีสวัสดิ์ทุกคนเช่นเคย รวมถึงทานยารักษาโรคประจำตัวอันแสนน่ารำคาญจนง่วงงุนเสียตั้งแต่ยังไม่เที่ยงคืน

หากหัวถึงหมอนข้าคงหลับใหลทันทีแน่...

อ๊ะ วันนี้ข้าเกือบลืมเขียนบันทึกนี้เข้าแล้วไหมเล่า

วันพุธที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2558

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (2)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 2 (5 31)


วันนี้ข้าเกียจคร้านชอบกล...แต่อืม มันก็คงจะเป็นปกติของข้านั่นล่ะ


ข้าออกจากห้องนอนตอนดวงตะวันเกือบตรงหัว แวะไปทักทายคุณยามัมบะและคุณมาเอดะ รวมถึงพวกคุณทหารที่อยู่ที่เรือนแยก พวกเขาแจ้งข่าวว่าวันนี้มีทหารม้าเดินทางมาใหม่อีกสิบสองกอง


ยามบ่ายจึงกลายเป็นการเข้าประชุมเพื่อจัดสรรกองทัพใหม่ ข้าให้คุณมาเอดะเป็นผู้นำกองทหารราบทั้งแปดกอง ส่วนทหารม้าที่มาใหม่ทั้งสิบสองกองอยู่ใต้การนำของคุณยามัมบะกิริ


เหตุการณ์ทุกอย่างสงบปกติดีจนล่วงเย็น นายด่านแจ้งเข้ามาว่ามีกองทัพศัตรูบุกมา คุณยามัมบะและคุณมาเอดะจึงนำทัพออกรบอีกครั้ง


พวกเขากลับมาถึงเรือนในเวลาพลบค่ำ พร้อมกับพานายกองคนใหม่กลับมาด้วย


เขาคือ ‘ไอเซ็น คุนิโทชิ’ เป็นผู้ใช้มีดสั้น


อย่างน้อยก็พอโล่งใจที่มีคนพึ่งพาได้อีกคน


อ๊ะ...แถมหลังกลับจากการรบแล้ว คุณยามัมบะกิริก็ดูจะอารมณ์ดีขึ้นมากพอสมควรเลย เขาเก็บซากุระมาฝากข้าด้วยล่ะ...น่ายินดีเสียจนบอกไม่ถูกเลย


ตอนค่ำหลังจากทุกคนรับประทานมื้อเย็นกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ปรากฏว่ามีพลทหารราบเดินทางมาสมทบเพิ่มอีกแปดกอง คุณไอเซ็นจึงรับเป็นผู้ดูแลของกองทหารทั้งแปดกองนี้เอง


คืนนั้น ข้าตัดสินใจแวะไปหาคุณช่างตีดาบเป็นครั้งแรกพร้อมกับหินแร่และข้าวของต่าง ๆ เพื่อขอให้เขาช่วยตีดาบใหม่และติดต่อนายกองคนใหม่ให้แก่ข้า


เขาบอกข้าว่าต้องรอถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ทำให้ข้าต้องกลับเรือนด้วยใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ ว่าใครกันที่จะมาเป็นนายกองคนใหม่ให้แก่ทัพของข้า...อา หวังว่าจะเป็นคนที่พึ่งพาได้นะ


ข้ารอจนถึงเวลานัดด้วยความตื่นเต้นแล้วออกไปหาคุณช่างตีดาบอีกครั้ง และพบว่า นายกองคนใหม่ที่เขาเรียกมาให้ข้าพร้อมกับพลทหารราบอีกแปดกองนั้นคือคุณ ‘นาคิกิทสึเนะ’


อ๊ะ...คุณจิ้งจอกบนไหล่เขาน่ารักจังเลย แถมยังพูดทักทายข้าด้วย-- เอ๋ ไม่ใช่เวลามามัวแต่คุยกับคุณจิ้งจอกนะ คุณนาคิกิทสึเนะไม่ได้พูดอะไรมากกว่าคำว่าฝากตัวด้วยเลย ซึ่งคุณจิ้งจอกก็บอกข้าว่า คุณนาคิกิทสึเนะสื่อสารไม่เก่ง ดังนั้น คุณจิ้งจอกจึงเป็นผู้ช่วยพูดให้แทน


น่ารัก…


หลังจากเพลิดเพลินอยู่นาน ข้าก็พาคุณนาคิกิทสึเนะและคุณจิ้งจอกกลับเรือน ทุกคนดูแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ให้การต้อนรับทั้งคู่อย่างดี


หลังจากเสร็จสิ้นการประชุม (และหาข้าวปลาอาหารและห้องพักให้คุณนาคิกิทสึเนะ) ก็ล่วงดึกเข้าพอดี


ข้ากล่าวราตรีสวัสดิ์กับทุก ๆ คน ระหว่างทางเดินกลับห้องนั้น คุณจิ้งจอกประจำเรือนก็เล่าให้ข้าฟังเกี่ยวกับการหลอมดาบ ซึ่งดูน่าแปลกใจพอควร หากแต่ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากนัก แต่ก็ตั้งใจจะเรียนรู้อีกครั้งเมื่อถึงเวลา


วันนี้เหนื่อยพอควร แต่ก็ถึงเวลาพักผ่อนแล้ว

พรุ่งนี้ข้าก็จะตั้งใจอีกครั้ง! ...ถ้าไม่มึนงงหลังตื่นนอนอีกน่ะนะ

วันจันทร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2558

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (1)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 1 (5 30)
...ทำไมข้าถึงมาที่นี่กันนะ
อาา...บ้าจริง! ข้าอุตส่าห์ตัดสินใจไว้นานแล้วว่าจะไม่มาที่เรือนหลังนี้ แต่บางสิ่งบางอย่างก็ทำข้าอดรนทนไม่ไหว
ข้ารู้ว่าสิ่งที่ต้องเจอหลังประตูเรือนนั้นจะยุ่งยากและสาหัสสากรรจ์เพียงใด แต่กระนั้นข้าก็ตัดสินใจจะเอื้อมมือไปผลักประตูเปิด...!
เสียงของใครบางคนดังขึ้นต้อนรับ
ข้าชะงักเมื่อพบเข้ากับชายหนุ่มห้าคนที่ออกมาต้อนรับ เอ่อ...ก็คิดอยู่หรอกว่าพวกท่านหน้าตาคุ้นนัก คล้ายจะเป็นแม่ทัพชื่อดัง แต่ขออภัยยิ่งนัก เพราะข้าจำได้แค่เพียงนามของคุณคะชูคิโยมิทสึ (ที่สหายข้ากรีดร้องให้ฟังหลายครั้งหลายหนนัก) และคุณยามัมบะกิริคุนิฮิโระ (ที่ข้าชื่นชมโดยส่วนตัว) เท่านั้น
โอ ให้ตายสิ อยากตีตัวเองให้ตายนัก เหตุใดข้าจึงขลาดเขลาถึงเพียงนี้นะ!
คล้ายว่าตอนนี้ข้ากลายมาเป็น 'นายหญิง' อย่างไม่รู้ตัว และต้องเลือกแม่ทัพของตนเอง...
ข้าแทบไม่ปราดสายตามอง ปลายนิ้วก็ค่อย ๆ ชี้ไปทางคุณยามัมบะอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ...ฮือ ทำไมทำนิสัยแบบนี้
กะ- ก็ไม่รู้สินะ แต่ข้ารู้สึกถูกชะตากับคุณยามัมบะนี่นา
คุณยามัมบะพาข้าเข้าไปในห้องประชุมของเรือนที่มีเหล่าพลทหารท่าทางน่าเอ็นดูรออยู่ ทันใดนั้น คุณภูติจิ้งจอกก็โผเข้ามาหาจนข้าตกใจ
เขาบอกกับข้าว่าจะเป็นผู้ให้คำแนะนำข้า...เข้าใจล่ะ ข้าต้องตั้งใจเรียนรู้มาก ๆ เพื่อจะเป็นนายหญิงของเรือนแห่งนี้!
อา...แต่เอาเข้าจริง ข้ากลับมึนงงเสียจนฟังคุณภูติจิ้งจอกไม่รู้เรื่องเสียนี่
เอ๊ะ? เดี๋ยวนะคะ...จัดกระบวนทัพ?
ขะ- ของยุ่งยากแบบนั้นข้าทำไม่เป็นหรอกค่ะ!
แต่จะแย้งอย่างไร คุณภูติจิ้งจอกก็แนะให้ข้าลอง...และเพราะข้าไม่เชี่ยวชาญนัก เลยต้องสุ่มเลือกกระบวนทัพรูปแบบหนึ่ง ก่อนที่คุณยามัมบะจะเป็นผู้นำทัพออกรบ
ข้าทำได้เพียงเฝ้ามองการรบห่าง ๆ แต่ก็ยังเห็นภาพของคุณยามัมบะที่รับคมดาบจากศัตรูจนบาดเจ็บสาหัส
สงครามขนาดย่อมจบลง...ทัพของข้ากลับมาถึงเรือนในสภาพย่ำแย่
ข้าต้องรีบพาคุณยามัมบะไปทำแผล และถือดาบของเขาไปให้ช่างซ่อมช่วยจัดการจนเรียบร้อย
อา...ข้ารู้ว่าไม่สมควร แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าคุณยามัมบะยามบาดเจ็บสาหัส ผ้าคลุมหลุดรุ่ยนั่นก็ออกจะน่ามองอยู่-- โธ่! หยุดคิดบ้าบอแล้วตั้งใจหน่อยสิ
ขณะข้ากำลังกลับไปหาคุณยามัมบะ ก็ได้พบกับเด็กหนุ่มที่พกมีดสั้นคนหนึ่งที่เข้ามาทักทาย
เขาบอกว่าเขาคือ 'มาเอดะ โทชิโร่' และจะมาเป็นนายกองหนุนทัพข้าอีกแรง
อย่างน้อยข้าก็มีคนที่พึ่งพาได้อีกคน! ...หวังว่าข้าจะไม่ทำให้เขาพลอยลำบากไปด้วยนะ
ข้ากลับไปเยี่ยมคุณยามัมบะอีกครั้ง ดูเขาดีขึ้นมากแล้ว ค่อยวางใจหน่อย ข้าได้แต่กล่าวขอโทษกับความผิดพลาดครั้งนี้ และจะตั้งใจทำครั้งหน้าให้ดีขึ้น
โชคยังดีที่ทุกคนยังให้โอกาสข้าใหม่
อืม...แต่นี่ก็ล่วงดึกมากแล้ว คุณภูติจิ้งจอกแนะให้ข้าไปพักผ่อนเสียบ้าง ซึ่งก็คงดีเหมือนกัน เพราะตัวข้าในสภาพมึนงงคล้ายคนเมาสุราคงยิ่งทำให้อะไร ๆ แย่ลง
ข้ากล่าวราตรีสวัสดิ์กับคุณยามัมบะและคุณมาเอดะ โทชิโร่ แล้วกลับห้องพัก
พรุ่งนี้ข้าจะเริ่มตั้งใจศึกษาทุกอย่างใหม่ และจะทำให้ทัพของเราชนะให้ได้เลย! แค่ก ๆ อะไรนะ...อย่าหวังให้มากนักงั้นหรือ?