นิทานของซานิวะ : คืนจันทร์กระจ่าง (Taroutachi x Jiroutachi)

Title : คืนจันทร์กระจ่าง

Paring : ทาโร่ทาจิ x จิโร่ทาจิ

Rated : ทั่วไป

ดวงแสงกลมนวลลอยเด่นกลางท้องนภา ประหนึ่งบอกย้ำเวลาว่าดึกดื่น ราตรีนี้ฟ้าไร้เมฆา แสงจันทราเดือนหงายสาดฉายไปทั่วผืนดิน กลบแสงดาราเล็กกระจ้อยไปจนหมดสิ้น

ล่วงดึกป่านนี้แล้ว...หากแต่จิตวิญญาณดาบของทาโร่ทาจิกลับยังต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา

ชายหนุ่มค่อย ๆ ยันร่างที่ชื้นด้วยหยาดเหงื่อลุกขึ้นจากฟูก พลางยกมือกุมศีรษะตนไว้ ภาพนิมิตฝันเพิ่งจางหายไปเมื่อยามลืมตา ภาพฝันที่เขาไม่เคยนึกอยากเห็น

ภาพฝันนั้น...ที่เขาต้องสูญเสียดวงใจรักเพียงหนึ่งเดียวไป

"จิโร่ทาจิ" ทาโร่ทาจิเอื้อมมือไปเขย่าไหล่ร่างที่นอนอยู่บนฟูกข้าง ๆ หวังให้ตื่นมารับฟังความกังวลใจกับนิมิตฝันในครานี้ น้องชายขยับหัวเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงยานคางอย่างงัวเงียก่อนจะพลิกตัวไปอีกทาง

“ตะวันยังไม่ขึ้นเลยพี่จ๋า…”

“จิโร่ทาจิ ตื่นเถอะ...ข้าฝันร้าย” ทาโร่ทาจิเขย่าไหล่บางอีกครั้ง จับมือจิโร่ทาจิดึงปลุกให้ตื่น น้องชายที่ตัวไม่น้อยเหมือนเช่นครั้งเยาว์วัยพลิกตัวกลับมา

“เป็นแค่ฝันเท่านั้นเองจ้ะ...พี่อย่าได้คิดมากไปเลย มาเถอะ...นอนกับข้า~” จิโร่ทาจิลากเสียง เปลี่ยนเป็นฝ่ายกอดมือทาโร่ทาจิแล้วผล็อยหลับต่อไปด้วยความมึนเพลียจากฤทธิ์สุราที่ดื่มไปอย่างหนักเมื่อตอนหัวค่ำ

คนเป็นพี่ชายได้แต่ถอนหายใจยาว ดวงตาคู่คมของดาบศักดิ์สิทธิ์ทอดมองน้องน้อยที่นอนหลับต่ออย่างสบายอุรา

ศักดิ์สิทธิ์...เช่นนั้นหรือ?

เรื่องนั้นทาโร่ทาจิไม่อาจแน่ใจได้อีกต่อไป

มือใหญ่ที่เป็นอิสระจากการถูกเกาะกุมเอื้อมไปเกลี่ยเส้นผมสีเข้มที่ปรกตามใบหน้านวลงาม ก่อนจะไล้ปลายนิ้วไปบนริมฝีปากได้รูปที่ขยับยิ้มน้อย ๆ คล้ายกำลังฝันดี ดวงตาคู่สวยปิดพริ้ม ยามเมื่อได้เฝ้ามองใบหน้ายามหลับใหลของจิโร่ทาจิ คนเป็นพี่ชายก็อดมิได้ที่จะยิ้มออกมา

โง่เขลานัก...

ดาบที่ถูกบวงสรวงแก่เทพเจ้ามาหลายร้อยปีเช่นเขา...ช่างโง่เขลานัก

โง่เขลา...ที่ตกหลุมรักน้องชายของตนเอง

เป็นรักที่หาใช่เช่นดังพี่น้อง เป็นรักที่เต็มล้นไปด้วยความปรารถนา เป็นรักที่แผดเผาด้วยเพลิงตัณหาราคะ เป็นรักที่ไม่สมควรเกิดขึ้น...

ทุกคราที่หวนนึกถึง ทาโร่ทาจิก็เผลอกัดฟัน ดวงตาคมคู่งามทอดมองไหล่ขาวกลมกลึงที่โผล่พ้นขอบอาภรณ์ที่เปิดร่นจนพี่ชายต้องดึงผ้านวมปิดให้ จิโร่ทาจิช่างไม่เคยระวังตัว ไม่เคยรู้ว่าเขารู้สึกเช่นไร

แต่กระนั้น...หน้าที่ของพี่ชายก็มีแค่การอดกลั้น

ดาบนักรบที่ขึ้นม้าผ่านสนามรบมามากมาย บิ่นร้าวมานับครั้งไม่ถ้วน หากแต่ไม่เคยมีบาดแผลใดที่เจ็บปวดทรมานเท่าความรักนี้ที่เขามีต่อน้องชายของตน

ช่างราวกับเปลวไฟที่ลามเลียไปทั่วร่างอย่างช้า ๆ แผดเผาดวงวิญญาณ์ให้ค่อย ๆ ดับสูญ เสียงตะโกนเพรียกหาใด ๆ ก็มิอาจเปล่งเอื้อนออกไปให้อีกฝ่ายได้รับรู้ สุดท้ายก็สิ้นใจอยู่ในก้นบึ้งแห่งความหลงใคร่อันมืดบอด

มันผิด...มันผิด…

ทาโร่ทาจิได้แต่ย้ำเตือนเช่นนี้กับตนเอง ทุกครั้งที่มองรอยยิ้มของจิโร่ทาจิ...ทุกครั้งที่สัมผัสกัน...ทุกครั้งที่ความปรารถนาในจิตใจแทบไม่อาจปิดซ่อน

เขามิอาจทำให้จิโร่ทาจิแปดเปื้อนได้...ไม่มีทาง

แม้นมิอาจได้ครอบครอง...เขาก็ยังเฝ้าวอนขอต่อทวยเทพ ให้ได้อยู่เคียงข้างน้องชายผู้เป็นที่รักตลอดไป

ให้ความฝัน...ที่จิโร่ทาจิแตกสลายหายไปในอ้อมแขนไม่มีวันเป็นจริง…

ทาโร่ทาจิเอนกายลงนอน โอบวงแขนกอดร่างของน้องชายกระหวัดมาไว้แนบอก ปลายจมูกซุกลงกับเรือนผมที่กรุ่นหอมราวบุปผชาติพร้อมกับหลับตาลง

ใช้ศีลธรรมมาบังหน้า...ซุกซ่อนปรารถนาไว้ลึกสุดดวงใจ

.

.

.

.

.

.

ในคืนนี้ที่จันทร์กระจ่างฟ้า...ทาโร่ทาจิก็จะยังคงเป็นพี่ชายที่แสนดีของจิโร่ทาจิต่อไป...

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (8)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด

วันที่ 11 (6月 9日)

เมื่อวานเหตุการณ์สงบมากเสียจนข้าไม่มีเรื่องราวใด ๆ ให้บันทึกเก็บ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะความเกียจคร้านของข้าเองก็เป็นได้กระมัง…

เช้าวันนี้ คุณมาเอดะ โทชิโร่มาปลุกข้าแต่เช้าตรู่ แนะว่าเมื่อคืนฝนตก เช้านี้อากาศเย็นสบายดีจึงชวนไปสูดอากาศด้วยกันที่สวน แม้ข้าจะยังงัวเงีย แต่ก็ยอมลุกจากฟูก ออกไปเดินเล่นด้วยกัน

ข้าไม่ใคร่จะเห็นบรรยากาศยามเช้าในเรือนบ่อยเท่าไรนัก แต่ดูแม่ทัพนายกองของข้าหลายคนจะตื่นเช้ากันพอควร คุณยามัมบะกิริกำลังซ้อมดาบอยู่ คุณนาคิกิทสึเนะกับคุณอิมะโนะสึรุงิดูแลม้ากันอยู่ที่โรงเลี้ยง ส่วนคุณอาคิตะกับคุณมิดาเระ โทชิโร่ เดินเล่นกันอยู่ในทุ่งนา

อา...บางทีข้าก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าแดดยามเช้าออกจะแรงไปสักนิด

หลังจากทักทายแมวจร มิรินกับคุโระที่แวะมาหา (โอ๊ะ ดูเหมือนว่าเมื่อคืน เจ้าเหมียวมิมิจะมาทิ้งของขวัญไว้ให้ด้วย) ข้าก็แวะไปที่โรงครัว ทักทายเหล่าทหารตัวน้อยน่าเอ็นดูที่กำลังทานมื้อเช้ากันอยู่ ก่อนจะแวะไปหาคุณช่างตีดาบ แม้จะลองเปลี่ยนวิธีเจรจา เพิ่มทรัพยากรที่จะตีดาบใหม่ให้ และขอให้เรียกนายกองใหม่ คุณช่างก็ยังยืนยันว่า หนึ่งชั่วโมงครึ่ง

...ก็ได้ค่ะ

ข้ากลับเข้ามาที่เรือน ทานมื้อเช้าร่วมกับทุกคน คุณมุตสึโนะคามิมาเสียเวลาข้าวเกือบหมด โชคดีที่อาหารยังเหลือเพียงพอให้นายกองร่างใหญ่ได้รองท้องก่อนจะออกลาดตระเวนเช้า ทัพหลักในบังคับบัญชาของคุณยามัมบะกิริวางแผนไว้ว่าจะไปสำรวจเส้นทางเก่าอีกครั้ง จากนั้นจะไปสำรวจเส้นทางใหม่อีกทาง ในขณะที่คุณฮาจิสุกะขอนำนายกองเด็ก ๆ ไปสำรวจเส้นทางเก่าอีกเส้น และจะไปหาทรัพยากรมาให้ด้วย

ข้าออกไปส่งทัพหลักลาดตระเวนเช่นเคย หลังจากดูจนอะไร ๆ เรียบร้อยแล้ว ข้าก็กลับไปนั่งเล่นพูดคุยกับคุณคะชู คิโยมิทสึ และช่วยทาเล็บให้เขาตามที่ขอ แม้ข้าจะงก ๆ เงิ่น ๆ แต่คุณคะชูก็คอยให้คำแนะนำเรื่อย ๆ จากนั้นก็ฟังเรื่องเล่าต่าง ๆ จากคุณคะเซ็น

เวลาผ่านไปจนล่วงสาย ทัพหนึ่งก็กลับมาถึงเรือน ทุกคนมานั่งเล่นพักผ่อนดื่มชากันดูสบายใจมากขึ้น

คุณยามัมบะกิริรายงานว่าในเส้นทางใหม่ ทุกคนยังไม่ชินกับศัตรูนัก เลยทำให้ผลยังไม่เป็นไปตามคาด แต่ข้าก็คิดเสียว่าเพราะทุกคนยังไม่ชินพื้นที่กระมัง

ขณะกำลังพักผ่อนอยู่กับคุณยามัมบะกิริ คุณมิดาเระก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามาแจ้งว่า ห้องว่างที่ใช้เก็บดาบเลียนแบบของเรือนนั้นเต็มจนล้นแล้ว และตอนนี้คุณโกโคไทที่เอาดาบเล่มใหม่ไปเก็บก็โดนกองดาบถล่มทับ ทำเอาข้าต้องรีบวิ่งตามไปดู แต่คุณยามัมบะกิริดูจะไม่ค่อยชอบใจห้องนั้นเท่าไรนักจึงขอไม่ตามไป

เมื่อมาถึงหน้าห้องเก็บดาบ ก็พบว่าพวกคุณฮาจิสุกะมาช่วยคุณโกโคไทแล้ว ข้ารีบตรงเข้าไปกอดปลอบเขา แทบจะน้ำตาไหลด้วยความดีใจที่เขาไม่เป็นไร ในขณะที่พวกคุณยะเก็น โทชิโร่ช่วยกันเก็บดาบที่หล่นกระจัดกระจาย

คุณคะเซ็นบอกให้ข้าเอาดาบที่ไม่ใช้ไปทุบหลอมเป็นทรัพยากรเสียบ้าง เพื่อให้ได้มีที่เก็บดาบใหม่ ๆ แม้ข้าจะนึกเสียดายแต่ก็จำต้องยอมตามนั้น เพราะขืนปล่อยดาบล้นห้องเก็บแบบนี้ต่อไป คงมีคนได้รับบาดเจ็บอีกแน่

ข้าพาคุณโกโคไทไปทำแผล แล้วจากนั้นจึงหอบดาบที่ไม่ใช้ไปหาคุณช่างตีดาบ ขอให้ช่วยหลอมทุบเป็นทรัพยากรให้ พอดีกับที่คุณช่างตีดาบรายงานข้ามาว่า ตีใหม่เสร็จแล้ว แต่ไม่มีนายกองคนใดที่จะว่างเดินทางมาเลย นอกจากเจ้าทานุกิที่มาแสร้งว่าเป็นคุณมุตสึโนะคามิเพื่อจะขอเหล้า

ข้าแวะกลับเรือนไปขอเหล้ามาให้เจ้าทานุกิ ไม่ได้นึกรังเกียจมันนักหรอก แต่ว่าก็ขออย่าให้มันกลับมารบกวนอีก เพราะคุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะเคยรายงานว่าพวกทานุกิมาแกล้งแมวจรของข้า และลูกเสือของคุณโกโคไทด้วย

พวกเราทานมื้อเที่ยงร่วมกัน แล้วจากนั้นการลาดตระเวนบ่ายก็เริ่มต้นขึ้น

ข้าใช้เวลายามบ่าย คุยเล่นกับคุณไอเซ็น คุนิโทชิ เดินเล่นกับคุณฮาจิสุกะ โคเท็ตสึ หรือไม่ก็เล่นกับลูกเสือของคุณโกโคไท นั่งมองการฝึกซ้อมของนายกองคนอื่น ๆ

ทัพหนึ่งกลับมาถึงเรือนในยามบ่ายคล้อย หลังจากหายไปนานหลายชั่วโมง ครั้งแรกที่เห็นข้าอดคิดไม่ได้ว่าคุณยามัมบะกิริดูแข็งแกร่งขึ้นอย่างน่าแปลกใจ

อ๊ะ พวกเขาพานายกองคนใหม่กลับมาด้วยล่ะ!

ดูเหมือนคุณคะชูจะรู้จักคน ๆ นั้นด้วย ชื่อของเขาคือ ‘ยามาโตะโนะคามิ ยาสึซาดะ’ ...อืมม ดูน่าจะคุยกับข้ารู้เรื่อง ฮะ ๆ

ข้าเชิญทุกคนเข้ามาพัก ขอให้คนช่วยเตรียมห้องในคุณยามาโตะโนะคามิ และช่วยกันกับคุณอาคิตะ โทชิโร่ และคุณยะเก็น โทชิโร่ ทำแผลให้เหล่านายทหารน้อย ๆ ที่บาดเจ็บกลับมา โชคดีนักที่พวกเขาไม่จากข้าไป

คุณยามัมบะกิริหายตัวไปจากเรือนในช่วงบ่ายนั้นหลังจากพักจนหายเหนื่อยดีแล้ว ข้าอดเป็นห่วงไม่ได้จึงแอบตามไปดู และพบว่าที่แท้เขาขนเอาดาบเลียนแบบที่ล้นอยู่เต็มห้องไปหาคุณช่างตีดาบ เหมือนจะให้ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ดาบของเขา

พอเขาเหลือบเห็นข้า ก็หันมาดุนิดหน่อยที่แอบตามมาทั้งที่ไม่ได้รับอนุญาต...ก็ข้าเป็นห่วงนี่นา

แต่กระนั้น พวกเราก็ใช้เวลานั่งคุยกันในหลาย ๆ เรื่องอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทำให้ข้าได้รู้เรื่องสภาพการณ์ในสนามรบอีกมากเลย

หลังจากได้รับดาบที่ซ่อมแซมใหม่เรียบร้อย คุณยามัมบะกิริก็ขอนำทัพออกลาดตระเวนเส้นทางเอโดะอีกครั้ง เมื่อทัพหนึ่งออกไปไม่นาน คุณฮาจิสุกะเองก็ขอลาดตระเวนเส้นทางอุทสึโนะมิยะด้วยเช่นกัน หากแต่ข้าขอให้เขาช่วยรอทัพแรกกลับมาถึงก่อน

ไม่นานนัก ทัพของคุณยามัมบะกิริก็กลับมาถึงเรือน พร้อมกับพานายกองคนใหม่ คุณ ‘นามะซึโอะ โทชิโร่’ กลับมาด้วย ดูเหมือนเขาจะยังมีแรงพร้อมรบพอดีเลยขอเดินทางตามทัพสองไป ข้าจึงมอบหมายให้เขาดูแลนายทหารราบแปดกองที่เดินทางมาถึงหลายวันแล้ว

ทัพสองหายออกไปพักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาถึงเรือนด้วยท่าทางเคร่งเครียด คุณฮาจิสุกะขอให้ข้าเรียกประชุมพลทันที แม้จะแปลกใจ แต่ข้าก็ยอมทำตามนั้น

และในห้องประชุมนั้น ที่พวกเราได้ทราบข่าวร้าย...เพราะทัพสองได้ไปเห็นฟ้าคะนองอันเป็นสัญญาณของอสูรเคบิอิชิเข้าในเส้นทางอุทสึโนะมิยะ

ข่าวนี้ทำข้านึกกลัว ไม่คิดจะส่งพวกเขากลับไปยังเส้นทางนั้นอีกเลยจนกว่าจะถึงเวลา

เหตุการณ์หลังจากนั้นสงบเงียบดี แม้ว่านายกองบางคนจะบ่นเสียดายที่ไม่ได้ไปลิ้มลองฝีมือของเคบิอิชิก็ตาม แต่ทุกคนก็ใช้เวลาช่วงเย็นและหัวค่ำหมดไปกับการฝึกซ้อม ทำงาน เล่นสนุกกัน หรืออิ่มเอมกับบรรยากาศในเรือน

ข้าจิบชากับคุณฮาจิสุกะบ้าง เรียนรู้เรื่องต่าง ๆ จากคุณภูติจิ้งจอกและคุณคะเซ็นบ้าง แปรงขนให้คุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะบ้าง ไม่เช่นนั้นก็นั่งมองเหล่านายกองตัวน้อยวิ่งไล่จับกับแมวจรจนโดนคุณยามัมบะกิริที่กำลังซ้อมดาบกับคุณยะเก็น โทชิโร่ดุ ตอนเย็นก็ไปเป็นลูกมือคุณโฮริคาวะทำมื้อเย็น และทานอาหารร่วมกันกับทุกคน

หลังจากนั่งพักผ่อน เข้าประชุมและพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านมาตลอดทั้งวันแล้ว พวกเราจึงแยกย้ายกันเข้านอน

วันนี้นับเป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่งเลยล่ะ

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (7)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด

วันที่ 8 (6月 6日)

ข้ากลับมาถึงเรือนในช่วงหัวค่ำ หลังจากไปหาสหายเก่าและไปทานข้าวกับท่านพ่อท่านแม่มา เมื่อวานข้ามิได้เขียนบันทึกก็จริง หากแต่ข้าก็คิดถึงทุกคนมาก ๆ ตลอดช่วงสองวันนี้

คุณยามัมบะกิริมารับข้าที่หน้าเรือนเช่นเคย และเมื่อข้าเข้าไปถึงในเรือน พวกนายกองน้อย ๆ ก็รี่เข้ามาต้อนรับ คุณอาคิตะ โทชิโร่และคุณโกโคไทที่เข้ามากอดข้าและงอแงช่างน่ารักเหลือเกิน ดูเหมือนทุกคนจะดูแลแมวจรของข้าอย่างดี แม้ว่าคุณยามัมบะกิริจะมีเรื่องร้องเรียนว่าพวกนายกองน้อย ๆ พาแมวจรขึ้นมาเล่นบนเรือนจนวุ่นวายไปหมดก็ตามที

คุณมิดาเระ โทชิโร่เล่าว่าช่วงที่ข้าไม่อยู่ มีทานุกิมาเล่นมากวนที่สวนของเรือนอยู่หลายตัว แล้วก็ทิ้งดาบเลียนแบบเอาไว้ให้มากมาย

ข้าอดคิดไม่ได้ว่า ตกลงนี่มันดีหรือไม่ดีกันแน่…

เมื่อข้าพักผ่อนได้สักครู่ คุณยามัมบะก็มาคุยด้วย เพื่อขอนำทัพออกลาดตระเวน หลังจากไม่ได้ออกไปไหนมาหนึ่งวันเต็ม ๆ และรวมวันนี้อีกวัน ข้ายอม แม้ว่าจะมืดแล้วก็ตาม แต่คุณยามัมบะกิริคงจะห่วงสภาพภายนอกเรือนมากพอควร

ทัพหลักเคลื่อนพลออกตรวจลาดตระเวนหนึ่งรอบ ก่อนจะกลับมาที่เรือน จากนั้นคุณโฮริคาวะและคุณนาคิกิทสึเนะก็ขอนำทัพรองออกลาดตระเวนพื้นที่เก่าอีกครั้ง เพื่อพาพวกนายกองเด็ก ๆ ไปเปิดหูเปิดตาบ้าง ในขณะที่คุณยามัมบะกิริขอนำทัพรองที่ว่างอยู่ไปออกสำรวจหาทรัพยากร

ระหว่างนั้น ข้าก็ชวนคุณโกโคไทไปที่เรือนคุณช่างตีดาบ

เวลานัดคือ หนึ่งชั่วโมงครึ่ง...อีกแล้ว

ข้าได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมแล้วกลับไปรอทัพที่ออกไปลาดตระเวนที่เรือน

เมื่อทัพกลับมาถึงพร้อมกับเสียงเจื้อยแจ้วของคุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะที่พูดคุยกับคุณโฮริคาวะ ทุกคนในทัพดูจะอารมณ์ดีพอสมควร จากนั้นไม่นาน เมื่อทัพสองที่คุณยามัมบะกิรินำกลับมาถึงเรือน แม้จะมามือเปล่าก็ตามที แต่ก็ถึงเวลาสนุกสนานเสียบ้าง ต้นคิดคือคุณภูติจิ้งจอกประจำเรือนที่จะฉลองการกลับมาของข้า

คุณมุตสึโนะคามิกับคุณคะเซ็นร่ำสุรากันแบบผู้ใหญ่ คุณคะชูก็ดูจะสนุกกับการกลั่นแกล้งคุณยามัมบะกิริ คุณนาคิกิทสึเนะไปนั่งชมจันทร์ในสวน ส่วนข้ากับเหล่านายกองเด็ก ๆ ต่างก็สนุกกับการละเล่น ไพ่ดอกไม้บ้าง หรือเมื่อเริ่มเบื่อหน่ายก็เปลี่ยนไปเป็นคารุตะ

หลังจากเพลิดเพลินอยู่พักใหญ่ ข้าก็นึกได้ว่าจะต้องไปรับนายกองคนใหม่ที่คุณช่างตีดาบเรียกมาให้จึงต้องรีบออกไป ได้ยินเสียงคุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะส่งเสียงถามมาว่า ‘นายหญิง นายหญิง จะไปไหนน่ะขอรับ’ ซึ่งข้าก็หันไปตอบแล้วรีบออกไป

เมื่อไปถึงเรือนคุณช่างตีดาบ ก็พบนายกองคนใหม่ที่มารออยู่แล้ว เขามีนามว่าคุณ ‘ฮาจิสุกะ โคเท็ตสึ’ ท่าทางดูเป็นคนอ่อนโยนใจดี ข้าพาเขากลับไปเรือนที่ทุกคนกำลังสนุกสนานกัน

คุณมุตสึโนะคามิชวนคุณฮาจิสุกะร่ำสุราแทบจะทันทีที่พบหน้า และเขาก็ตอบรับด้วยท่าทางยินดี ข้าได้แต่ยิ้มแล้วกลับไปเล่นกับเหล่านายกองตัวน้อยต่อ คุณมิดาเระก็เล่นเก่งสุด ๆ เลยด้วย และหลังจากแกล้งคุณยามัมบะกิริจนเบื่อแล้ว คุณคะชูก็มาร่วมวงด้วย กลายเป็นการละเล่นที่สนุกสุด ๆ เลย

เมื่อสนุกสนานกันจนล่วงดึก ข้าก็ชวนเหล่านายกองน้อยที่เริ่มจะปิดปากหาวหวอดกันเข้านอน พวกผู้ใหญ่ตกลงใจจะอยู่ต่อกันอีกสักพัก ข้าเองก็เริ่มเหนื่อยจากการเดินทางแล้ว จึงขอตัวราตรีสวัสดิ์เลย

หลังจากส่งพวกเด็ก ๆ เข้านอนจนเรียบร้อย ข้าก็กลับห้องพักตัวเอง ตั้งใจจะนอนพักผ่อนยาว ๆ เสียสักคืน

แล้วพรุ่งนี้ค่อยตื่นมาทักทายพวกเขาทุกคนอีกครั้ง

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (6)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด

วันที่ 6 (6月 4日)

ทัพสองที่ออกสำรวจกลับมาถึงเรือนในยามเกือบเที่ยงวัน อาหารเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้วเมื่อข้าออกไปรับพวกเขา

คุณคะเซ็นดูผิดหวังอยู่เล็กน้อยที่หายหน้าไปนานทั้งคืน แต่กลับไม่ได้อะไรกลับมา ข้าจึงปลอบโยนเขาไปว่า อย่างน้อย ๆ พวกนายกองเด็ก ๆ อย่างพวกคุณอิมะโนะสึรุงิหรือคุณอาคิตะ โทชิโร่ก็ได้เรียนรู้ประสบการณ์ในการเดินทาง

หลังจากทานมื้อเที่ยงร่วมกันเรียบร้อยแล้ว พวกเราทุกคนก็เข้าห้องประชุมกันเป็นครั้งแรกของวัน

วันนี้มีการเปลี่ยนแปลงทัพหลักครั้งใหญ่ สลับแม่ทัพนายกองออกลาดตระเวนกันให้วุ่น ข้าลองขอให้คุณยามัมบะกิริเปลี่ยนตำแหน่งแม่ทัพให้คุณนาคิกิทสึเนะนำแทนชั่วคราว และดูเหมือนก็จะลาดตระเวนกลับมาได้อย่างราบรื่นดี และหลังจากนั้นก็มีการเปลี่ยนแม่ทัพก่อนลาดตระเวนอีกหลายต่อหลายครั้ง ไปในสถานที่ที่ต่างกัน บางครั้งก็เป็นคุณโฮริคาวะ คุณคะเซ็น คุณมิดาเระ คุณยะเก็น โทชิโร่ สมาชิกจากทัพสองก็ได้ขึ้นมาทัพหลัก ทุกคนก็ดูจะสนุกสนานกันดี

พวกคุณยามัมบะกิริที่ได้พักผ่อนอยู่ที่เรือนกับข้าบ้างก็ท่าทางเบื่อหน่ายเล็กน้อย แต่ก็ดูจะสบายกับการพักผ่อนดี ข้าเล่นกับคุณจิ้งจอกของคุณนาคิกิทสึเนะบ้าง ไปเดินเล่นกับคุณมุตสึโนะคามิบ้าง ขณะที่คุณยามัมบะกิริดูน่ารักปนน่าขบขันนิด ๆ ตอนทะเลาะกับแมวจรของข้าอย่างเคย ส่วนคุณโฮริคาวะก็ดูจะเข้ากับได้กับเจ้าคุโระ แมวจรสีดำน่ารัก

ไม่นานนักทัพหลักใหม่ที่ออกไปลาดตระเวนก็กลับมาถึงเรือนในสภาพเหนื่อยล้า คุณคะเซ็นบอกว่าพวกเด็ก ๆ เพลินไปนิด จึงหายไปกันนาน แต่กระนั้นทุกคนก็สนุกกับการลาดตระเวนและการแสดงฝีมือมาก

จากนั้น แม่ทัพและนายกองหลักของทัพอย่างพวกคุณยามัมบะกิริก็ขอออกลาดตระเวนอีกครั้ง เพื่อสำรวจเส้นทางใหม่อีกเส้นหนึ่ง

ข้าชวนทุก ๆ คนเข้ามาพักผ่อน หาน้ำหาขนมให้เหล่านายกองเด็ก ๆ เช่นพวกคุณมิดาเระ มองทุกคนเล่นกับแมวจรบ้าง ทานขนมบ้างอย่างสบายใจ

ตอนนั้นเองที่ข้าสังเกตว่าคุณโกโคไทดูท่าทางไม่ค่อยสบายนัก เมื่อได้พูดคุยกัน เขาจึงบอกกับข้าว่าวันนี้เขาทำอะไรได้ไม่มาก คิดว่าจะเป็นตัวถ่วง ข้าได้แต่ปลอบโยนไม่ให้เขาคิดเช่นนั้น และคอยอยู่เป็นเพื่อนจนเด็กน้อยอารมณ์ดีขึ้นบ้าง

ไม่นานนัก ทัพหลักก็กลับมาถึงเรือน ดูเหมือนว่าการสำรวจเส้นทางใหม่ยังไม่เป็นที่น่าพอใจนักสำหรับคุณยามัมบะและนายกองในทัพ ข้าได้แต่ขอให้พวกเขาพักผ่อน การสำรวจเส้นทางยังไม่ใช่เรื่องที่จะต้องรีบร้อนไป

ดังนั้นแล้วทุกคนจึงยอมพักผ่อน พวกเราทานมื้อเย็นร่วมกันเช่นทุกวัน จากนั้นก็เข้าประชุมกันอีกครั้งในบรรยากาศสบาย ๆ ข้าแจ้งกับทุกคนไว้ก่อนว่าพรุ่งนี้ข้าจะไม่อยู่เรือน ดังนั้นแล้วจึงขอให้ทุกคนดูแลกันให้ดี อย่าเพิ่งนำทัพออกรบหรือออกสำรวจไปก่อนสักวันสองวัน

ก่อนจะเข้านอนในยามดึก ข้าก็ได้ข่าวจากม้าเร็วว่าทัพของท่านพ่อที่ส่งไปสำรวจเส้นทางอีกสายนั้น ได้เจอกับอสูรร้ายเคบิอิชิผู้มีพลังมหาศาลเข้า ดูเหมือนมันจะร้ายกาจพอควร หากแต่ทัพของข้ายังมิเคยเจอ ซึ่งก็อาจจะเป็นเรื่องดี เพราะข้าคงห่วงพวกเขาแทบบ้า

หลังจากนำเรื่องนี้ไปพูดคุยกับคุณยามัมบะกิริและนายกองคนอื่น แวะทักทายเหล่าแมวจรอีกเล็กน้อย พวกเราก็แยกย้ายกันกลับห้องพักของตน

ข้าหวังเพียงว่าคืนนี้และพรุ่งนี้จะเป็นวันและคืนที่ดีอีกวันหนึ่ง

อ๊ะ ข้าลืมไปเลยว่า การไปหาคุณช่างตีดาบในวันนี้ ข้าก็ได้พบกับคุณ ‘คะชู คิโยมิทสึ’ จนได้...อืม เหมือนข้าจะรอเขามานานอยู่พอควร โชคดีจริง ๆ ที่เขามาได้

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (5)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด

วันที่ 5 (6月 3日)

เช้านี้ข้าตื่นมาพร้อมความเหน็ดเหนื่อยอย่างหนัก อาจจะเพราะเรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นเมื่อคืน หรืออาจจะเพราะฝันอันยาวนานก็เป็นได้

กว่าข้าจะลุกจากฟูกได้ก็ล่วงสาย หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยก็รีบตรงไปที่ห้องประชุม ดูเหมือนทุกคนจะมารออยู่แล้ว หลังจากจัดแจงทัพเรียบร้อย ทัพสองก็ออกสำรวจ ส่วนทัพแรกก็ออกลาดตระเวนตามปกติ โดยครั้งนี้คุณยามัมบะกิริรายงานเกี่ยวกับพื้นที่ใหม่ที่จะไปลาดตระเวน จึงอาจจะไปนานสักเล็กน้อย

ระหว่างที่รอคอย ข้าออกไปหาคุณช่างตีดาบให้ช่วยตีดาบใหม่ให้ และเรียกนายกองคนใหม่กลับมาให้ด้วย เขานัดเวลาข้าหนึ่งชั่วโมงครึ่งเช่นเคย อืม...

ข้ากลับมาที่เรือน นั่งเล่นกับแมวจร พูดคุยกับคุณภูติจิ้งจอกรอจนกระทั่งทัพหนึ่งกลับมา พวกเขาพานายกองคนใหม่กลับมาด้วย นามของเขาคือ ‘โกโคไท’ อ๊ะ...มาพร้อมลูกเสือขาวน่ารักห้าตัวแน่ะ! ดูเหมือนเจ้าพวกตัวเล็กจะเชื่องพอให้ข้าเล่นด้วยได้อีกต่างหาก

ไม่นานจากนั้น ทัพสองก็กลับมาถึงเรือนพร้อมกับทรัพยากรจำนวนหนึ่ง ทุกคนดูเหน็ดเหนื่อยพอดี และโชคดีที่ถึงเวลาอาหารกลางวัน

หลังจากรับประทานอาหารกันเรียบร้อย นายกองทัพหนึ่งต่างก็ชวนกันไปฝึกฝนทำงาน คุณยามัมบะกิริกับคุณนาคิกิทสึเนะและจิ้งจอกน้อยเลือกซ้อมดาบ คุณซาโยะ ซามอนจิและคุณมาเอดะ โทชิโร่ไปที่โรงเลี้ยงมา ในขณะที่คุณมุตสึโนะคามิและคุณโฮริคาวะ คุนิฮิโระไปทำงานที่คันนา

เมื่อเห็นว่าทุกคนดูสนุกสนานกันดีแล้ว ข้าก็ออกไปหาคุณช่างตีดาบอีกครั้ง แต่ปรากฏว่าครั้งนี้ไม่มีนายกองคนใหม่มา จึงมีเพียงแค่ช่วยซ่อมแซมดาบให้คุณนาคิกิทสึเนะเท่านั้น

เมื่อบ่ายคล้อย หลังจากฝึกซ้อมและทำงานเรียบร้อย ทัพหนึ่งก็ออกลาดตระเวนอีกครั้ง ในขณะที่ทัพสองเองก็ออกสำรวจหาทรัพยากรเพิ่มให้คุณช่างตีดาบด้วย

หลังจากทัพหนึ่งกลับมาถึงเรือน เหตุการณ์ทุกอย่างก็ดูจะปกติสุขดีจนตกเย็น แม้ทัพสองจะยังไม่กลับมา แต่ก็ส่งม้าเร็วมารายงานแล้วว่าจะลองค้างแรมกันดูสักคืน ดังนั้นตัวข้าก็ไม่มีอะไรให้ขัด

เมื่อตกค่ำ ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ข้าก็บอกลาทุกคนเช่นเคย ก่อนจะพากันแยกย้ายกลับห้องพักของตนไป

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (4)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด

วันที่ 4 (6月 2日)

บางสิ่งบางอย่างดลใจให้ข้าหอบหิ้ววัตถุดิบออกจากเรือนไปหาคุณช่างตีดาบทันทีหลังจากทานมื้อเช้าและให้อาหารแมวจรเสร็จ เป็นอีกครั้งที่เขานัดเวลาข้าเอาไว้ให้กลับมาในอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งให้หลัง

ข้าสงสัยนักว่า เหตุใดเขาไม่ลองใช้เวลาให้มากขึ้นสักอีกสักนิดเพื่อหานายกองเก่ง ๆ ให้ข้าบ้าง…

เมื่อกลับมาถึงเรือน ข่าวร้ายก็มาเยือนแต่เช้า หน่วยเฝ้าระวังจากหอสังเกตการณ์แจ้งข่าวมาว่ามีกองกำลังย่อยของอสูรบุกมาอีกครั้ง ทำให้ทุกคนต้องรีบเตรียมตัวออกรบ

ข้าส่งพวกเขาออกรบ และรอคอยเช่นทุกวัน ความกังวลข้าลดน้อยลงไปมากพอควร อาจจะเพราะเริ่มเคยชินกับกิจวัตรเช่นนี้แล้วก็เป็นได้ และข้ามั่นใจว่าพวกเขาทุกคนจะต้องปลอดภัย

ทุกคนกลับมาถึงเรือนอย่างปลอดภัยในเวลาไม่นานนักพร้อมกับดาบเล่มหนึ่ง แต่ไร้เจ้าของ

คุณยามัมบะกิริบอกว่านายกองที่เข้ามาสมทบกลับกลายเป็นร่างจำแลงของทานุกิที่เหมือนกับคุณอิมะโนะสึรุงิ มันฝากดาบเอาไว้ให้ และแนะนำให้นำไปบดเป็นทรัพยากรแก่คุณช่างตีดาบให้การตีดาบเล่มใหม่ ข้าจึงทำตามนั้น

เมื่อแวะไปหาคุณช่างตีดาบอีกครั้งเมื่อถึงเวลาที่นัดไว้ ข้าก็ได้พบกับนายกองคนใหม่ที่มารออยู่แล้ว เขามีชื่อว่า ‘คะเซ็น คาเนะซาดะ’

พวกเรากลับไปที่เรือน และเริ่มประชุมกันอีกครั้ง

มีข่าวดีจากหอสังเกตการณ์ว่ามีกองกำลังย่อยมาถึงใหม่ เป็นทหารม้าเกราะเบาสวมกำไลลูกแก้วเขียวสิบแปดกอง ทหารราบเกราะเบาสวมกำไลลูกแก้วสีทองทั้งหมดสิบกอง ทหารม้าสวมเกราะเบากำไลสีเงินอีกสิบกอง และทหารราบเกราะเบาสวมกำไลลูกแก้วเขียวอีกแปดกอง

คุณภูติจิ้งจอกแนะนำให้ส่งหนึ่งทัพออกสำรวจเส้นทางหาทรัพยากรเพิ่ม คุณคะเซ็น คุณยะเก็น โทชิโร่ และคุณอิมะโนะสึรุงิจึงอาสารับหน้าที่นี้

พวกเรารอจนกระทั่งกำลังเสริมมาถึง และจัดทัพสองออกค้นหาทรัพยากรทันที

ส่วนแม่ทัพนายกองของทัพแรกเองก็ตัดสินใจจะออกลาดตระเวนอีกครั้ง วันนี้คุณนาคิกิทสึเนะและคุณไอเซ็น คุนิโทชิทำผลงานได้ดีทีเดียว รวมถึงพานายกองคนใหม่ คุณ ‘ซาโยะ ซามอนจิ’ กลับมาด้วย

โอ และเป็นอีกครั้งที่พวกเขาพบทานุกิ ...ไม่สิ สองครั้งต่างหาก คุณอาคิตะ โทชิโร่เล่าให้ข้าฟังว่าครั้งแรกมันใช้ร่างจำแลงของคุณไอเซ็น และครั้งที่สองเป็นคุณยะเก็น โทชิโร่

แต่ก็ได้ดาบไร้เจ้าของไปเป็นทรัพยากรอีกถึงสองเล่ม แม้ออกจะน่าเสียดายที่ไม่มีนายกองใหม่สี่คนแทนที่จะเป็นคนเดียวก็ตาม…

ทัพสองที่ออกสำรวจหาทรัพยากรส่งข่าวกลับมาว่า ไม่ได้ทรัพยากรใหม่ ๆ เช่นที่หวัง แต่ก็จะเดินทางต่ออีกสักพัก ข้าจึงขอให้คุณซาโยะ ซามอนจิตามไปสมทบพร้อมกองทหารราบสวมกำไลลูกแก้วสีเขียวทั้งแปดกอง

ส่วนทัพแรกนั้น ข้าขอให้พวกเราพักผ่อนก่อนสักระยะ แล้วค่อยออกลาดตระเวนอีกครั้ง

ส่วนตัวข้า ใช้เวลาช่วงว่าง ๆ นี้ออกไปหาคุณช่างตีดาบ ขอให้ช่วยตีดาบให้อีกสองเล่ม และเรียกนายกองให้อีกสองคน เขาบอกข้าว่าจะตีดาบอุจิคาตานะให้หนึ่งเล่ม และวากิซาชิอีกหนึ่งเล่ม และนัดเวลาไว้สองครั้ง

ข้ากลับมารอที่เรือน พูดคุยเล่นกับเหล่าแม่ทัพนายกองและทหารสวมกำไลลูกแก้วท่าทางน่าเอ็นดูทั้งหลาย และให้อาหารแมวจรของข้า

ทัพสองที่ออกสำรวจกลับมามือเปล่าอีกครั้ง แม้จะน่าเสียดาย แต่ข้าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ข้าเชิญพวกเขามานั่งเล่นจิบชา ใช้เวลาพักผ่อนเสียบ้าง แล้วจะไปออกสำรวจอีกครั้งก็ไม่สาย

เมื่อถึงเวลานัดครั้งแรก ข้าออกไปรับดาบวากิซาชิและนายกองคนใหม่ คุณ ‘โฮริคาวะ คุนิฮิโระ’ แล้วพวกเราเลยตัดสินใจจะรอนายกองคนใหม่ที่กำลังเดินทางมาด้วยกัน อ๊ะ...แต่เหมือนตาฝาดเลย นายกองคนใหม่ที่ว่า...คือคุณยามัมบะกิริ?

อ้อ...คุณยามัมบะกิริถูกคุณช่างตีดาบเรียกมา เพื่อจะตีดาบใหม่ให้แกร่งขึ้นนี่เอง แต่ว่า ข้าก็รู้สึกนะว่าช่วงนี้คุณยามัมบะกิริดูแข็งแกร่งขึ้นมาก

เมื่อดาบของคุณยามัมบะกิริเสร็จเรียบร้อย พวกเราก็กลับเรือนพร้อมกันสามคนเพื่อไปรอมื้อเย็นและเตรียมห้องให้คุณโฮริคาวะ คุนิฮิโระ

แต่ก่อนหน้าที่จะได้ทานมื้อเย็นที่ยังเตรียมไม่เสร็จ ทัพหนึ่งก็ขอออกลาดตระเวนอีกครั้ง และในเมื่ออาหารยังไม่เรียบร้อย ตอนนี้ทุกคนก็ดูไม่มีอะไรทำ ข้าจึงปล่อยให้พวกเขาไป

ไม่นานนักพวกเขาก็กลับมา พร้อมกับเรื่องเล่าทานุกิอีกครั้ง...ครั้งนี้มันก็เป็นคุณอิมะโนะสึรุงิอีกแล้ว

ข้าได้แต่ถอนหายใจยิ้ม ๆ แล้วรับดาบไปเก็บไว้เผื่อยามจำเป็น

ตกค่ำหลังมื้อเย็น ทัพหนึ่งตัดสินใจออกลาดตระเวนอีกครั้ง ในขณะที่ทัพสองเองก็ขอออกสำรวจอีกครั้งด้วย ข้ายอมให้พวกเขาออกไป และเตรียมโน่นนี่รอคอยการกลับมา

ทัพหนึ่งกลับมาถึงเรือนพร้อมกับนายกองคนใหม่ที่ดูราวกับ...สาวน้อย? หากแต่เมื่อทักทายปราศรัยกันจริงจังแล้ว ข้าจึงพบว่าเขาเป็นเด็กหนุ่ม นาม ‘มิดาเระ โทชิโร่’ และไม่นานจากนั้น ทัพสองก็กลับมาถึงพร้อมกับได้ทรัพยากรถ่านหินและศิลาจำนวนหนึ่ง

วันนี้ทุกคนเหนื่อยกันมามากแล้ว ข้าเองก็เช่นกัน

หลังจากล่ำลาและกล่าวราตรีสวัสดิ์กันเรียบร้อย ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอนไป

Tourabu : บันทึกของซานิวะฝึกหัด (3)

บันทึกของซานิวะฝึกหัด

วันที่ 3 (6月 1日)

วันนี้หลังจากใช้เวลาส่วนตัวของตน (นอน) เต็มที่แล้ว ข้าก็ลุกขึ้นมาทานมื้อเที่ยงและแวะไปเยี่ยมเหล่าแม่ทัพนายกอง

คุณยามัมบะกิริแจ้งแก่ข้าว่าวันนี้ต้องเตรียมออกรบในยามบ่าย ข้าเกร็งนิด ๆ เพราะตั้งตัวไม่ทัน แต่ทุกคนก็ยังให้เวลาข้าในการตัดสินใจ

พวกเราจัดทัพอย่างรีบด่วน โชคดีนักที่ทุกคนเตรียมพร้อมอยู่แล้วจึงทำอะไรได้รวดเร็วและพร้อมเดินทางทันที

ข้าเฝ้ามองการรบอยู่ห่าง ๆ เช่นเคย

ไม่นานนัก กองทัพก็กลับมาที่เรือน พร้อมกับพานายกองคนใหม่และทหารราบอีกแปดกองกลับมาด้วย

เขาแนะนำตัวว่าชื่อ 'อากิตะ โทชิโร่' ยังดูเป็นเด็กชายไร้เดียงสาน่าเอ็นดูเหลือเกิน

เหตุการณ์สงบลงมากแล้ว

ข้าใช้เวลายามบ่ายหมดไปกับการนั่งดื่มชากับคุณภูตจิ้งจอกประจำเรือนและคุณไอเซ็น คุนิโทชิ พลางนั่งมองคุณยามัมบะกิริและคุณนาคิกิทสึเนะฝึกซ้อมดาบกัน ขณะที่คุณมาเอดะชวนคุณอาคิตะไปที่โรงเลี้ยงม้า

เวลายามบ่ายในเรือนดำเนินไปเช่นนี้ จวบจนกระทั่งมื้อเย็นเสร็จสิ้น ทุกคนอิ่มหนำเรียบร้อย พร้อมที่จะไปดื่มด่ำกับเวลาส่วนตัวในตอนค่ำ ทว่าเสียงจากหอสังเกตการณ์ก็ดังเตือนขึ้น เรียกให้ทุกคนต้องกลับไปเตรียมตัวออกรบ

กองทัพเรียบร้อยในเวลาไม่นาน และทุกคนก็ออกสู่สนามรบอีกครั้ง

ครั้งนี้พวกเขาหายหน้าไปนานผิดปกติ ทำเอาข้าเป็นห่วงแทบแย่

แต่ในที่สุด ก็มีคนที่ควบม้านำกองกำลังย่อยกลับมา ข้าพยายามมองว่าเขาเป็นใคร จนกระทั่งเขามาถึงหน้าข้า และแนะนำตัวว่าเขาคือ 'ยะเก็น โทชิโร่' เป็นนายกองคนใหม่ที่มาร่วมกับกองทัพข้า คุณยามัมบะกิริส่งเขากลับมาก่อนเพื่อแจ้งข่าวว่าตอนนี้ทัพใหญ่พบกองกำลังศัตรูที่อยู่ไกลออกไปอีก จึงตัดสินใจไล่ตามไปเพื่อกำราบให้เรียบร้อย

ข้าตัดสินใจออกไปหาคุณช่างตีดาบที่เรือนแยก เพื่อขอให้คุณช่างตีดาบช่วยตีดาบใหม่อีกเล่ม และเรียกนายกองมาให้ข้าเพิ่มอีกสักคน เขานัดเวลาข้าไว้ในอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งให้หลัง ข้าจึงได้แต่กลับเรือนมารอคอยด้วยใจจดจ่อ

จนในที่สุดทุกคนก็กลับมาถึงเรือนโดยสวัสดิภาพ และพานายกองคนใหม่ที่มาสมทบระหว่างทางกลับมาอีกคน เขาคือคุณ 'อิมะโนะสึรุงิ'

พวกเราเข้าประชุมกันอีกครั้ง คุณยามัมบะกิริในฐานะแม่ทัพรายงานผลการรบ ดูเหมือนว่าวันนี้ทุกคนจะทำได้ดี โดยเฉพาะคุณนาคิกิทสึเนะ และคุณยามัมบะเองด้วย ตามที่คุณมาเอดะบอกมา

ข้าขอให้คุณภูติจิ้งจอกช่วยจัดการเรื่องห้องพักให้แก่คุณยะเก็นและคุณอิมะโนะสึรุงิ รวมถึงให้ช่วยเตรียมห้องเผื่อให้แก่นายกองอีกท่านที่กำลังมา ก่อนจะออกไปที่เรือนช่างตีดาบอีกครั้ง

ปรากฏว่านายกองคนใหม่ที่ได้มาคือคุณ 'มุตสึโนะคามิ โยชิยูกิ' เป็นชายหนุ่มร่างใหญ่ท่าทางพึ่งพาได้

ข้ารีบพาคุณมุตสึโนะคามิกลับเรือน จัดแจงหาข้าวปลาให้ทานและพูดคุยกันอีกนิดหน่อยก่อนจะพาเขาไปที่ห้องพัก

ระหว่างทางกลับห้อง ข้าแวะไปกล่าวราตรีสวัสดิ์ทุกคนเช่นเคย รวมถึงทานยารักษาโรคประจำตัวอันแสนน่ารำคาญจนง่วงงุนเสียตั้งแต่ยังไม่เที่ยงคืน

หากหัวถึงหมอนข้าคงหลับใหลทันทีแน่...

อ๊ะ วันนี้ข้าเกือบลืมเขียนบันทึกนี้เข้าแล้วไหมเล่า