บันทึกของซานิวะฝึกหัด
วันที่ 2 (5月 31日)
วันนี้ข้าเกียจคร้านชอบกล...แต่อืม มันก็คงจะเป็นปกติของข้านั่นล่ะ
ข้าออกจากห้องนอนตอนดวงตะวันเกือบตรงหัว แวะไปทักทายคุณยามัมบะและคุณมาเอดะ รวมถึงพวกคุณทหารที่อยู่ที่เรือนแยก พวกเขาแจ้งข่าวว่าวันนี้มีทหารม้าเดินทางมาใหม่อีกสิบสองกอง
ยามบ่ายจึงกลายเป็นการเข้าประชุมเพื่อจัดสรรกองทัพใหม่ ข้าให้คุณมาเอดะเป็นผู้นำกองทหารราบทั้งแปดกอง ส่วนทหารม้าที่มาใหม่ทั้งสิบสองกองอยู่ใต้การนำของคุณยามัมบะกิริ
เหตุการณ์ทุกอย่างสงบปกติดีจนล่วงเย็น นายด่านแจ้งเข้ามาว่ามีกองทัพศัตรูบุกมา คุณยามัมบะและคุณมาเอดะจึงนำทัพออกรบอีกครั้ง
พวกเขากลับมาถึงเรือนในเวลาพลบค่ำ พร้อมกับพานายกองคนใหม่กลับมาด้วย
เขาคือ ‘ไอเซ็น คุนิโทชิ’ เป็นผู้ใช้มีดสั้น
อย่างน้อยก็พอโล่งใจที่มีคนพึ่งพาได้อีกคน
อ๊ะ...แถมหลังกลับจากการรบแล้ว คุณยามัมบะกิริก็ดูจะอารมณ์ดีขึ้นมากพอสมควรเลย เขาเก็บซากุระมาฝากข้าด้วยล่ะ...น่ายินดีเสียจนบอกไม่ถูกเลย
ตอนค่ำหลังจากทุกคนรับประทานมื้อเย็นกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ปรากฏว่ามีพลทหารราบเดินทางมาสมทบเพิ่มอีกแปดกอง คุณไอเซ็นจึงรับเป็นผู้ดูแลของกองทหารทั้งแปดกองนี้เอง
คืนนั้น ข้าตัดสินใจแวะไปหาคุณช่างตีดาบเป็นครั้งแรกพร้อมกับหินแร่และข้าวของต่าง ๆ เพื่อขอให้เขาช่วยตีดาบใหม่และติดต่อนายกองคนใหม่ให้แก่ข้า
เขาบอกข้าว่าต้องรอถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ทำให้ข้าต้องกลับเรือนด้วยใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ ว่าใครกันที่จะมาเป็นนายกองคนใหม่ให้แก่ทัพของข้า...อา หวังว่าจะเป็นคนที่พึ่งพาได้นะ
ข้ารอจนถึงเวลานัดด้วยความตื่นเต้นแล้วออกไปหาคุณช่างตีดาบอีกครั้ง และพบว่า นายกองคนใหม่ที่เขาเรียกมาให้ข้าพร้อมกับพลทหารราบอีกแปดกองนั้นคือคุณ ‘นาคิกิทสึเนะ’
อ๊ะ...คุณจิ้งจอกบนไหล่เขาน่ารักจังเลย แถมยังพูดทักทายข้าด้วย-- เอ๋ ไม่ใช่เวลามามัวแต่คุยกับคุณจิ้งจอกนะ คุณนาคิกิทสึเนะไม่ได้พูดอะไรมากกว่าคำว่าฝากตัวด้วยเลย ซึ่งคุณจิ้งจอกก็บอกข้าว่า คุณนาคิกิทสึเนะสื่อสารไม่เก่ง ดังนั้น คุณจิ้งจอกจึงเป็นผู้ช่วยพูดให้แทน
น่ารัก…
หลังจากเพลิดเพลินอยู่นาน ข้าก็พาคุณนาคิกิทสึเนะและคุณจิ้งจอกกลับเรือน ทุกคนดูแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ให้การต้อนรับทั้งคู่อย่างดี
หลังจากเสร็จสิ้นการประชุม (และหาข้าวปลาอาหารและห้องพักให้คุณนาคิกิทสึเนะ) ก็ล่วงดึกเข้าพอดี
ข้ากล่าวราตรีสวัสดิ์กับทุก ๆ คน ระหว่างทางเดินกลับห้องนั้น คุณจิ้งจอกประจำเรือนก็เล่าให้ข้าฟังเกี่ยวกับการหลอมดาบ ซึ่งดูน่าแปลกใจพอควร หากแต่ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากนัก แต่ก็ตั้งใจจะเรียนรู้อีกครั้งเมื่อถึงเวลา
วันนี้เหนื่อยพอควร แต่ก็ถึงเวลาพักผ่อนแล้ว
พรุ่งนี้ข้าก็จะตั้งใจอีกครั้ง! ...ถ้าไม่มึนงงหลังตื่นนอนอีกน่ะนะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น